مقام معظم رهبری در پایان  سومین  سال  عمر مجلس  هفتم فرمودند :(نقل به مضمون ) زمان  به سرعت  سپری می شود و سه سال  از کار شما گذشت و یک سال دیگر برای خدمت به مردم فرصت دارید ، تلاش نمایید که  از این مدت به نحو احسن استفاده نمایید.

از فرمایشات ایشان  برداشت می شود که تلاش نمایندگان  ، منویات  شان را  به صورت مطلوب برآورده نکرده است.

در آستانه انتخابات مجلس هشتم چند مطلب مهم خودنمایی می کند :

1ـ چگونه ازعملکرد نماینده خود مطلع شویم؟ چه مرجعی عهده دار وظیفه کنترل نمایندگان  می باشد؟

بدیهی است اگر به خوبی وظایف نمایندگی را نشناسیم و پس از شناخت وظایف شان ، نتوانیم به آنها نمره دهیم ، چگونه باید فرد اصلح را بشناسیم ؟

جریانهای سیاسی کشور که به بلوغ کامل نرسیده اند و معمولا به دنبال منافع  گروهی خود می باشند ، در این ایام به سراغ مردم آمده اند و مردم برایشان عزیز شده است ، فاقد برنامه هستند و با در دست گرفتن جو  ، می خواهند رأی بگیرند و خداحافظ تا انتخابات دیگر.

افرادی چون گذشته می خواهند با تخلفات به مقصود خود برسند ،برخی خود را وامدار دیگران می سازند که باید در آینده مطالبات آنها را عملی سازند. آیا چنین افرادی صلاحیت نماینده شدن را دارند؟ کدام مرجع بر کار انها باید نظارت نماید و نگذارد چهار سال بر صندلی سبز بنشیند ؟نماینده ای می گفت وقتی به همکارم در مجلس نسبت به تخلفاتش تذکر دادم ، در جواب من بیان داشت : یکصد میلیون خرج کرده ام ، باید آنرا باز گردانم.لذا طبیعی خواهد بود که به جای انجام وظایف خود به امور دیگری بپردازد و وقت  را مصروف آنها سازد.پاسخ اینکه چرا برخی غیبت و تأخیرشان زیاد است ،روشن می گردد.

برخی  بخش دیگری از وقت را به نطق های کم فایده و بعضا" بی فایده یا مضر به حال کشور تلف می نمایند.لذا باید طرحها و لوایحزیادی در پشت نوبت بمانند. وقتی آیةالله شاهرودی فرمودند به خاطر در نوبت بودن دو لایحه ،شانزده هزار نفر در زندانها به سر می برند ،بسیار متأثر شدم و سردرد گرفتم.

این ها را اضافه کنید به طرحی که بر اساس آن می خواستند عمر ریاست جمهوری را کم کنند و به عمر نمایندگی اضافه نمایند ، یا طرح دیگری که می خواستند شرط داستن مدرک کارشناسی ارشد را برای کسانی که سابقه نمایندگی دارند ، حذف نمایند و بالاخره هر دوره مجلس را معادل یک مقطع تحصیلی قرار دادند.جا ندارد که دست مریزادگفت؟؟؟

شورای محترم نگهبان در بررسی صلاحیت ها ، باید توان افراد را برای وظیفه بسیار مهم نمایندگی مد نظر قار دهد و کسانی که توانایی این کار خطیر ندارند ، تأیید ننمایند.مگر رفتن به مجلس واجب است که برخی چنین سر و دست می شکانند؟

2ـ آیینامه داختی مجلس دارای اشکالاتی می باشد که در روند تصویب قوانین و در نتیجه اداره کشور تأثیر می گذارد .

بیشترین وقت نمایندگان باید در کمیسیون صرف گردد و تنها یک جلسه علنی در هفته برای تصویب طرحها و لوایح کافی خواهد بود ،مشروط  بر اینکه طرحها و لوایح از پشتوانه کارشناسی کافی برخوردار باشد و 99% کار در کمیسیون انجام گرفته باشد و سایرین هم با مطالعه دقیق به جلس علنی بیایند ،با این فرض ، قانونی جامع و کامل برای دوره مثلا" ده ساله خواهیم داشت ، که این امر باعث ثبات در امر کشور می گردد.مثلا"قانون تجارت ، قانون کار و قانون صادرات و واردات نباید با هر اتفاق کوچی دستخوش تغییر گردد و به آن تبصره ای اضافه شود یا کم شود.

نماینده عزیزی می گفت :چند نفر هستیم که  لوایح و طرحها را می خوانیم سپس با یکدیگر مباحثه می کنیم و با آمادگی رأی می دهیم.

بد نیست برای تغییر ذائقه شما مطلبی را که شنیده ام و به احتمال زیاد مزاح است نقل نمایم . روزی رییس مجلس از جای خود بر می خیزد و چند نفری هم قیام می نمایند که آقای رییس می گویند رأی گیری نیست ، پایم خواب رفته بود!!!

3ـ وظیفه دیگر نمایندگی ،نظارت بر اجرای قوانین است ، که با تأسف باید گفت:در هفت مجلس بسیار ضعیف انجام پذیرفته است.اگر نماینده ای در امور اجرایی استان یا شهر و یا در عزل و نصب مدیران دخالت نماید ،نمی تواند به وظیفه نظارتی خود عمل نماید چون او شریک شده است.

4ـ ریشه برخی از نابسامانیها را در نبود قانون شفاف وجامع و یا در عدم نظارت بر اجرای قوانین باید جستجو کرد که مجلس کمتر در تیر رس نقد قرار گرفته و عادت شده که همه اشکالات  به دولت برگردانده می شود.

از انصاف نگذریم ، مجلس هفتم هر چند کارهای خوبی در کارنامه خود دارد و با مجلس ششم اصلا" قابل قیاس نیست ، ولی به مجموعه عملکرد آن نمی توان نمره خوبی داد.